Przekaźnikito automatyczne urządzenia elektryczne, które łączą lub rozłączają obwody sterujące w zależności od zmian w określonych sygnałach wejściowych, aby osiągnąć automatyczne sterowanie i ochronę urządzeń elektrycznych.
1. Znamionowe napięcie robocze: odnosi się do napięcia wymaganego przez cewkę, gdy przekaźnik pracuje normalnie. W zależności od modelu przekaźnika może to być napięcie prądu przemiennego lub napięcie stałe.
2. Rezystancja DC: odnosi się do rezystancji DC cewki przekaźnika, którą można zmierzyć za pomocą multimetru.
3. Prąd wciągania: odnosi się do minimalnego prądu, jaki przekaźnik może wytworzyć w działaniu wciągania. Przy normalnym użytkowaniu podany prąd musi być nieco większy od prądu wciągania, aby przekaźnik mógł pracować stabilnie. Napięcie robocze przyłożone do cewki nie powinno zasadniczo przekraczać 1,5-krotności znamionowego napięcia roboczego, w przeciwnym razie będzie generowany duży prąd i spali się cewka.
4. Prąd zwolnienia: odnosi się do maksymalnego prądu, jaki przekaźnik wytwarza podczas działania zwalniającego. Gdy prąd w stanie wciągnięcia przekaźnika zmniejszy się do pewnego stopnia, przekaźnik powróci do stanu zwolnienia bez zasilania. Prąd w tym momencie jest znacznie mniejszy niż prąd przyciągania.
5. Napięcie i prąd przełączania styków: odnosi się do napięcia i prądu, które przekaźnik może obciążyć. Określa napięcie i prąd, któreprzekaźnikpotrafi kontrolować. Nie powinna przekraczać tej wartości podczas użytkowania, w przeciwnym razie łatwo jest uszkodzić styki przekaźnika.
